,
,
,
Context: Dit artikel is geschreven naar aanleiding van de goedkeuring van het eerste brede elektronica-Right-to-Repair-wetsvoorstel in de staat New York. De Digital Fair Repair Act werd later ondertekend, trad op 28 december 2023 in werking en geldt voor digitale elektronische apparatuur die voor het eerst is vervaardigd en op of na 1 juli 2023 voor het eerst in New York is verkocht of gebruikt. In 2025 volgde in New York een voorstel voor reparatiescores bij verkoop. In 2026 werd dat voorstel door de wetgevende macht aangenomen en doorgestuurd naar de gouverneur. De tekst blijft relevant als historische en maatschappelijke context bij Right to Repair, eigendom, repareerbaarheid en controle over digitale apparatuur.
Volg onze strijd voor Right to Repair
De staatsvergadering van New York heeft de allereerste Right to Repair wet van de Verenigde Staten met betrekking tot elektronica aangenomen met 145 tegen 1. Op 1 juni heeft de senaat van de staat New York zijn versie van het wetsvoorstel aangenomen in het voordeel van 59 tegen 4. De maatregel, die de "Fair Repair Act" wordt genoemd, zou alle fabrikanten die "digitale elektronische producten" binnen de staatsgrenzen verkopen, verplichten om gereedschappen, onderdelen en instructies voor reparatie beschikbaar te stellen aan zowel consumenten als onafhankelijke winkels.
Zelfreparatiegroepen zoals iFixit hebben de uitspraak toegejuicht en het "een grote sprong voor reparatie" genoemd in een blog bericht volgend op de aankondiging.
Het wetsvoorstel omvat uitzonderingen voor huishoudelijke apparaten, medische apparaten en landbouwmachines. Volgens de tekst van de wet kan de procureur-generaal van New York actie ondernemen tegen elke fabrikant die zich niet aan de voorschriften houdt.
De nieuwe wet zal waarschijnlijk een impact hebben tot ver buiten de grenzen van de staat New York. Nu fabrikanten die goederen in New York verkopen, verplicht zijn reparatiehandleidingen beschikbaar te stellen, zullen die handleidingen waarschijnlijk snel over de hele wereld beschikbaar komen. Meer invasieve softwaremaatregelen zullen ook onpraktisch worden, wat kan leiden tot brede veranderingen in de manier waarop elektronica wordt ontworpen en onderhouden.
Vereist dat OEM's, voor diagnose, onderhoud of reparatie, beschikbaar stellen aan iedere onafhankelijke reparatieprovider of aan de eigenaar van digitale elektronische apparatuur die is vervaardigd door of namens of verkocht door de OEM, tegen eerlijke en redelijke voorwaarden, documentatie, onderdelen en gereedschappen, inclusief updates van informatie. Niets in deze sectie vereist dat een OEM een onderdeel beschikbaar stelt als het onderdeel niet langer beschikbaar is voor de OEM. Voor apparatuur die een elektronisch veiligheidsslot of een andere veiligheidsgerelateerde functie bevat, stelt de OEM aan de eigenaar en onafhankelijke reparateurs, tegen eerlijke en redelijke voorwaarden, alle speciale documentatie, gereedschappen en onderdelen die nodig zijn om toegang te krijgen tot het slot en het slot of de functie te kunnen resetten wanneer uitgeschakeld tijdens diagnose, onderhoud of reparatie van de apparatuur. Dergelijke documentatie, tools en onderdelen kunnen beschikbaar worden gesteld via geschikte systemen voor veilige vrijgave.
Dit wetsvoorstel zal consumenten beschermen tegen de monopolistische praktijken van fabrikanten van digitale elektronica. Deze wetgeving zal fabrikanten verplichten om niet-handelsgeheime diagnostische en reparatie-informatie beschikbaar te stellen voor verkoop aan externe reparateurs. Niets belet externe reparateurs om technisch bekwaam te zijn om digitale reparaties uit te voeren, behalve het gebrek aan informatie dat door fabrikanten wordt achtergehouden.
In te veel gevallen worden reparaties van digitale items opzettelijk beperkt door de fabrikant. Fabrikanten zullen van consumenten eisen dat ze voor reparatiediensten uitsluitend betalen via hun reparatieafdeling of door de fabrikant geautoriseerde reparatiebedrijven. De praktijken van fabrikanten creëren in wezen een monopolie op deze reparatiediensten. Deze beperkte geautoriseerde kanalen resulteren in te hoge reparatieprijzen, slechte service of onbestaande service in landelijke gebieden en onnodig hoge omloopsnelheden voor elektronische producten. Een ander punt van zorg is de aanzienlijke hoeveelheid elektronisch afval die wordt veroorzaakt door het onvermogen om kapotte elektronica op een betaalbare manier te repareren. Gebrek aan concurrentie in de digitale reparatie-industrie leidt tot hoge kosten voor consumenten, bedrijven en overheidsactiviteiten, beperkt de markten voor gebruikte apparatuur en leidt tot vervroegde uittreding van apparatuur met een resterende levensduur. Met dit wetsvoorstel wordt de markt voor digitale reparatie opengesteld voor concurrentie en alle voordelen voor de consument, het ondernemerschap en het milieu.
Gouverneur Hochul moet het wetsvoorstel nog ondertekenen, van wie wordt verwacht dat zij de maatregel steunt. De maatregel gaat een jaar na de overgang tot wet in werking.
Ook Europa is geen onbekende in Right to Repair. In maart 2022 stemde het Europees Parlement voor het verduurzamen van batterijen, inclusief het verwijderbaar en vervangbaar maken van batterijen. Ook lanceerde de Europese Commissie op 11 januari 2022 een consultatie over de vraag of zij een consumenten Right to Repair moet instellen voor situaties die niet onder de huidige wettelijke garantieperiode vallen.
Europa is een van de grootste markten ter wereld, wat betekent dat nieuwe EU ontwerprichtlijnen en de Right to Repair mandaten fabrikanten over de hele wereld zouden kunnen dwingen om duurzamere producten te maken. De verschuiving kan niet snel genoeg komen.
Volgens een Eurobarometer-enquête vindt 79% van de EU-burgers dat fabrikanten verplicht zouden moeten worden om het gemakkelijker te maken om digitale apparaten te repareren of hun individuele onderdelen te vervangen, en zou 77% liever hun apparaten repareren dan nieuwe kopen. Elektronisch afval is de snelst groeiende afvalstroom ter wereld, met meer dan 53 miljoen ton weggegooid in 2019.
Na de oorspronkelijke goedkeuring werd de Digital Fair Repair Act ondertekend en trad de wet eind 2023 in werking. Daarmee verschoof het onderwerp van een principiële discussie naar een praktische verplichting: fabrikanten die onder de wet vallen moeten reparatie-informatie, onderdelen en gereedschap beschikbaar maken voor onafhankelijke reparateurs en eigenaren.
De uiteindelijke wet was beperkter dan sommige voorstanders hadden gehoopt. Juist daardoor blijft het onderwerp relevant. Right to Repair gaat niet alleen over de vraag of reparatie formeel is toegestaan, maar ook over de vraag welke producten onder een wet vallen, welke onderdelen beschikbaar komen, welke informatie bruikbaar is, en of consumenten en onafhankelijke reparateurs in de praktijk werkelijk toegang krijgen tot wat zij nodig hebben.
In 2025 kreeg het New Yorkse debat een vervolg met een voorstel voor reparatiescores bij digitale elektronica. De Electronics Repair Scores Act zou fabrikanten verplichten om verkopers een reparatiescore van 1 tot 10 te geven, zodat die score bij verkoop aan consumenten kan worden getoond.
Dat voorstel laat zien hoe het Right to Repair-debat verder is verschoven. Het gaat niet meer alleen om toegang tot onderdelen, gereedschap en documentatie nadat een apparaat kapot is gegaan. Het gaat ook om begrijpelijke informatie vóór aankoop: kan een apparaat later redelijk worden gerepareerd, of wordt de gebruiker vanaf het begin richting vervanging, gesloten servicekanalen of verlies van eigendom geduwd?
In 2026 kwam het voorstel voor reparatiescores een stap verder. De New Yorkse Assembly nam het voorstel aan, en op 4 juni 2026 volgde ook de Senate. Daarmee werd het voorstel doorgestuurd naar gouverneur Hochul. Als het wordt ondertekend, zou New York de eerste Amerikaanse staat worden met een verplicht systeem voor reparatiescores bij digitale elektronica.
De voorgestelde Electronics Repair Scores Act bouwt voort op de Digital Fair Repair Act. Waar de eerdere wet vooral draait om toegang tot reparatie-informatie, onderdelen en gereedschap nadat een apparaat is aangeschaft of defect is geraakt, richt het reparatiescorevoorstel zich op de keuze vóór aankoop. Fabrikanten zouden een score moeten aanleveren die bij verkoop zichtbaar wordt, zodat consumenten kunnen zien hoe repareerbaar een apparaat is voordat zij eraan vastzitten.
Dat is een belangrijke verschuiving. Right to Repair gaat dan niet alleen over het openbreken van gesloten reparatiekanalen achteraf, maar ook over transparantie aan het begin van de levensduur van een product. Een apparaat dat slecht repareerbaar is, wordt daarmee niet pas een probleem wanneer het kapot gaat; de slechte repareerbaarheid wordt onderdeel van de aankoopinformatie zelf.
Copyright © 2026, ASK-Solutions
