Digitale systemen bepalen steeds vaker niet alleen hoe mensen informatie opslaan of communiceren, maar ook waartoe zij toegang hebben, welke keuzes zichtbaar worden en van wie zij afhankelijk zijn om verder te kunnen handelen. Een account, website, mediabibliotheek of apparaat kan formeel van iemand zijn of door iemand worden betaald, terwijl een derde partij feitelijk bepaalt of toegang blijft bestaan, gegevens kunnen worden meegenomen of het systeem morgen nog hetzelfde werkt.
ASK-Solutions werkt daarom aan digitale vrijheid als werkelijke handelingsruimte. Zelfredzaamheid betekent niet dat iedereen systeembeheerder moet worden of iedere afhankelijkheid moet vermijden. Het betekent dat mensen en organisaties voldoende kennis, zeggenschap, alternatieven en mogelijkheid tot vertrek behouden om afhankelijkheid bewust te kunnen aangaan en waar nodig weer te kunnen beëindigen.
Een persoon of organisatie moet, voor zover redelijkerwijs mogelijk, in staat zijn om:
Vrije software is voor ASK-Solutions geen alternatief productsegment en ook geen synoniem voor gratis software. De vrijheid om software te gebruiken, bestuderen, veranderen en delen bepaalt mede of een gebruiker tegenover het systeem zelfstandig kan blijven handelen.
Daarom kan iemand technisch vrije software gebruiken en toch weinig digitale autonomie hebben wanneer gegevens, communicatie of identiteit vervolgens volledig afhankelijk zijn van een gesloten dienst van een derde. De betekenis ligt niet in het label van één programma, maar in de samenhang van de afhankelijkheden waarin iemand terechtkomt.
Digitale afhankelijkheid gaat verder dan de vraag wie bestanden bezit. Bij gestreamde media of platformdiensten kan een aanbieder niet alleen toegang beëindigen, maar ook het beschikbare object wijzigen, selecteren wat zichtbaar wordt, volgordes bepalen, aanbevelingen sturen of automatisch een volgende handeling inzetten. Daarmee verschuift de rol van het systeem van opslag of distributie naar bemiddeling van keuze.
Wanneer die bemiddeling langdurig en grootschalig plaatsvindt, raakt zij ook aandacht, verwachting, tolerantie voor wachten of verveling, voorkeurvorming en sociale vergelijking. Verschillende mensen kunnen via dezelfde infrastructuur steeds verder uiteenlopende informatiestromen krijgen. Een technische ontwerpkeuze kan daardoor doorwerken in waarneming, onderlinge verhoudingen, publieke werkelijkheid en uiteindelijk handelen.
Autonomie betekent niet dat een mens volledig onafhankelijk van anderen of van omstandigheden zou moeten zijn. Mensen bestaan juist in relaties en afhankelijkheden. De filosofische vraag is welke afhankelijkheden ruimte laten voor bewuste keuze, wederkerigheid en vertrek, en welke afhankelijkheden een machtspositie creëren waarin een ander onze mogelijkheden kan herdefiniëren.
Daar raakt digitale vrijheid ook aan oudere vragen over begeerte, ego, vergelijking en de richting waarin aandacht en verlangen worden gestuurd. In de bredere Jungiaanse betekenis kan ook libido hier relevant zijn: niet alleen als seksuele drift, maar als psychische energie die zich op bepaalde objecten, verlangens, relaties of vormen van handelen kan richten. Een systeem dat voortdurend bepaalt wat opvalt, wat schaars lijkt, wat anderen bezitten of welke volgende keuze wordt aangeboden, beïnvloedt daarmee niet alleen consumptie. Het kan mede de stroom vormen waarin aandacht, verlangen en psychische energie worden geïnvesteerd.
Begrippen als niet-ik en niet-verzet maken autonomie nog ingewikkelder. Vrijheid is niet simpelweg maximale controle van een geïsoleerd ego. Het loslaten van de illusie van totale controle is iets anders dan toestaan dat een externe partij onze handelingsruimte structureel overneemt. Niet-verzet is evenmin passief ondergaan wanneer niet-handelen bestaande macht bestendigt. Juist die spanning vraagt om zorgvuldig ontwerp en voortdurende reflectie.
Wanneer digitale structuren generaties lang mede bepalen hoe mensen herinneren, kiezen, communiceren, bezitten en aandacht verdelen, veranderen zij de omstandigheden waaronder mensen zich ontwikkelen. Digitale vrijheid raakt daarmee uiteindelijk aan de menselijke conditie, de human condition: niet alleen wat mensen met systemen doen, maar ook wat voor mensen en samenlevingen waarschijnlijker worden door de systemen die normaal worden.
Privacy is niet alleen een juridische mededeling of instelling. Zij bepaalt mede welke delen van iemands gedrag, relaties, interesses en geschiedenis door anderen kunnen worden waargenomen, gecombineerd en gebruikt. Hosting, logging, tracking, accountstructuren, bewaartermijnen en externe koppelingen zijn daarom keuzes over macht en handelingsruimte, niet alleen over techniek.
Het meest privacyvriendelijke systeem is niet automatisch in iedere situatie het meest bruikbare. Maar privacy moet worden meegewogen voordat gegevensverzameling en afhankelijkheid zo diep in een werkwijze zijn ingebouwd dat werkelijk kiezen of vertrekken nauwelijks nog mogelijk is.
Vooruitgang wordt zichtbaar wanneer:
Bekijk privacy als vraag over wat anderen van ons kunnen weten, afleiden en gebruiken.
Lees over persoonlijke, sociale en technologische vrijheid en de afhankelijkheden die haar kunnen aantasten.
Bekijk voor wie praktische zeggenschap over technologie en gegevens van betekenis kan zijn.