,
,
,
BFXBFX was een historisch vrije-hardwareproject verbonden met het simulatorwerk van ASK-Solutions en Stichting IRADIS. Het bood een manier om een computer te verbinden met fysieke interfacekaarten voor cockpitbediening, displays, sensoren en uitgangen.
Het project hoort bij dezelfde simulatorlijn als A340GC, libGC en RDDP. Waar A340GC en libGC glass-cockpitsoftware, graphics, audio, netwerken en protocolintegratie afhandelden, pakte BFX de fysieke interfacekant aan: hoe echte schakelaars, encoders, displays, knoppen, lampen en analoge signalen op een herbruikbare manier met een computer verbonden konden worden.
Het BFX-systeem gebruikte een BFX bridge die via een RS232-seriële poort met een computer verbonden was. Achter die bridge werden interfacekaarten aangesloten op een gedeelde BFX bus. De bus gebruikte elektrische CAN-busniveaus, terwijl de data zelf als RDDP-pakketten over een 8N1 115,2 kbit/s seriële bitstroom werd verzonden.
Daardoor konden meerdere hardwarefuncties op één bus worden aangesloten zonder elke bediening, display of ingang als een afzonderlijk maatwerk-bekabelingsprobleem te behandelen. De bus en kaarten boden een gestructureerde manier om echte simulatorhardware aan de softwarekant van het project te koppelen.
De BFX-kaarten werden ontworpen voor de praktische behoeften van simulator- en cockpitinterfacewerk. Verschillende kaarten konden verschillende soorten invoer en uitvoer leveren, waaronder:
Samen maakten deze functies het mogelijk om cockpitbediening, indicatoren, displays en panelen te verbinden met software die simulatorstatus via RDDP en verwante componenten kon begrijpen en uitwisselen.
De BFX-bussoftware werd geschreven in C voor de 80C51-lijn microcontrollers. De firmware werd beschikbaar gemaakt als vrije softwarefirmware. Dat was belangrijk omdat het gedrag van de hardware inspecteerbaar en aanpasbaar moest zijn, niet verborgen in een ongedocumenteerde controller.
De schema’s en PCB-layouts werden getekend in UltiCap en UltiBoard, uit de UltiMate MS-DOS-programmasuite, en beschikbaar gemaakt als vrije hardware. Dat paste bij dezelfde praktische filosofie als de software: mensen moeten kunnen bestuderen hoe het systeem werkt, het kunnen repareren, aanpassen en erop voortbouwen.
BFX verbond de fysieke kant van simulatorwerk met de softwarekant. libGC vormde een brug tussen OpenGL, audio, netwerkcommunicatie en het RDDP-protocol, met SDL om OpenGL en audio te benaderen. BFX gebruikte RDDP aan de hardware-interfacekant, waardoor echte interfacekaarten vanuit de simulatoromgeving geadresseerd en gebruikt konden worden.
Deze verbinding is belangrijk omdat een glass-cockpitsimulatie niet compleet is wanneer zij alleen bestaat uit pixels op een scherm. Fysieke bediening, displayelementen, schakelaars, encoders en indicatoruitgangen horen bij de manier waarop een simulator begrijpelijk, testbaar en educatief wordt. BFX hielp die fysieke laag herbruikbaar en gedocumenteerd te maken.
BFX past bij de aanpak van ASK-Solutions en Stichting IRADIS omdat het hardware behandelt als kennis die gedeeld kan worden. De waarde van het project was niet alleen dat het interfacekaarten kon aansturen, maar dat de firmware, het protocolgebruik, de schema’s en PCB-ontwerpen bestudeerd en bewaard konden worden.
Het project laat ook zien hoe de stichting technische educatie benaderde. Een hardware-interface is een praktisch leerobject: zij roept vragen op over elektrische niveaus, seriële communicatie, microcontrollers, firmware, ingangen, uitgangen, timing, documentatie en onderhoudbaarheid. Door die lagen zichtbaar te maken, maakte BFX simulatorhardware begrijpelijker.
BFX is een historisch vrije-hardwareproject. Het is niet langer een huidige ontwikkelfocus, maar blijft belangrijk als onderdeel van de simulator-, vrije-hardware- en praktische interfacegeschiedenis van de stichting.
Copyright © 2026, ASK-Solutions
